
സംവിധാനം
അഭിനയം
സാങ്കേതികം
പാട്ട് / നൃത്തം / ആക്ഷന്
: 4.00 / 10
: 5.00 / 10
: 3.50 / 05
: 3.50 / 05
My Dear Kuttichathan
Directed by
Jijo Punnoose
Produced by
Navodaya Appachan, Jose Punnoose
Story, Screenplay, Dialogues by
Raghunath Paleri, T.K. Rajeev Kumar
Starring
Master Mukesh, Master Aravind, Baby Sonia, Master Suresh, Kottarakkara Sreedharan Nair, Dalip Tahil, Urmila Matondkar, Prakash Raj, Santhanam, Jagadish, Rajan P. Dev, Sainudeen etc.
Cinematography (Camera) by
Ashok Kumar
Editing by
T.R. Sekhar
Production Design (Art) by
K. Shekher
Music by
Illayaraja / Sharreth
Lyrics by
Bichu Thirumala
Make-Up by
P.N. Mani, K. Velappan
Costumes by
Peethambaran, Laxmanan
Audiography by
Sreedhar
Computer Graphics by
M. Arul Moorthy
Choreography by
Madhuri
Banner
Navodaya
കുട്ടിച്ചാത്തനേയും കുട്ടികളേയും അവതരിപ്പിച്ച കുട്ടികളുടെ മികവാണ് സത്യത്തില് ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ആസ്വാദ്യത കൂട്ടുന്നത്. മാസ്റ്റര് മുകേഷും മാസ്റ്റര് അരവിന്ദും ബേബി സോണിയയും മാസ്റ്റര് സുരേഷുമൊക്കെയാണ് ചിത്രത്തിലെ ചാത്തനും കുട്ടികളും. ഇവരില് ലക്ഷ്മിയായെത്തിയ സോണിയ തന്നെ ഒരു പടി മുകളില്. ചാത്തനെ അവതരിപ്പിച്ച (?)യാളാണ് കൂട്ടത്തില് പിന്നിലായി പോയത്. ചാത്തനെ കുടുക്കുവാന് നടക്കുന്ന മന്ത്രവാദിയെ കൊട്ടാരക്കര ശ്രീധരന് നായര് മികച്ചതാക്കി. മറ്റ് കഥാപാത്രങ്ങളൊന്നും ഏറെ പ്രസക്തമല്ല. ദലീപ് താഹില്, രാജന് പി. ദേവ്, ജഗദീഷ്, സൈനുദീന് തുടങ്ങിയവരൊക്കെയാണ് ആ വേഷങ്ങളില്. പുതിയ ഭാഗങ്ങളില് വേഷമിട്ടവരില് പ്രകാശ് രാജ് മാത്രം മോശമായില്ല. സന്താനവും ഊര്മ്മിളയുമൊക്കെ വെറുതേ സമയം മിനക്കെടുത്താന് വന്നു പോവുന്നതായേ തോന്നിയുള്ളൂ!
അന്നത്തെ കാലത്തെ പരിമിതമായ സൗകര്യങ്ങള് കൂടി കണക്കിലെടുക്കുമ്പോള് സാങ്കേതികമികവില് ചിത്രം ഏറെ മുന്നിലാണെന്നു പറയാം. അശോക് കുമാറിന്റെ ഛായാഗ്രഹണവും ടി.ആര്. ശേഖറിന്റെ ചിത്രസന്നിവേശവും കെ. ശേഖെറിന്റെ കലാസംവിധാനവും ചിത്രത്തിന്റെ മികവുയര്ത്തുന്ന ഘടകങ്ങളില് പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ബിച്ചു തിരുമല എഴുതി ഇളയരാജ ഈണമിട്ട ഗാനങ്ങളുടെ റീമിക്സ് പതിപ്പാണ് പുതിയ ചിത്രത്തില്. ശരത്താണ് റീമിക്സുകള് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്. ഏതായാലും എസ്. ജാനകിയും എസ്.പി. ഷൈലജയുമൊക്കെ പാടിയ "ആലിപ്പഴം പെറുക്കാന്..." എന്ന ഗാനമൊക്കെ പുതിയ രീതിയില് വരുമ്പോള് ആത്മാവ് നഷ്ടപ്പെട്ടൊരു പ്രതീതിയാണ് തോന്നിച്ചത്. ടൈറ്റിലുകള്ക്കൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന ചിത്രയുടെ ശബ്ദത്തിലുള്ള "ഭജാമി നമാമി സ്മരാമി..." എന്ന ഗാനമാവട്ടെ ചിത്രത്തില് സ്ഥാനം നേടിയതുമില്ല. പുതിയ കുപ്പിയിലാക്കി ഇറക്കിയപ്പോള് കുറഞ്ഞപക്ഷം ഗാനങ്ങളെയെങ്കിലും വെറുതേ വിടാമായിരുന്നു എന്നേ ഇതിനെക്കുറിച്ചൊക്കെ പറയുവാനുള്ളൂ!
'മൈ ഡിയര് കുട്ടിച്ചാത്തന്' ഓരോ പ്രാവശ്യവും ഇറങ്ങുമ്പോഴും പുതു തലമുറയിലെ കുട്ടി പ്രേക്ഷകരെ ലഭിക്കുവാന് ബുദ്ധിമുട്ടില്ല. മുതിര്ന്നവരാവട്ടെ, തങ്ങളുടെ ചെറുപ്പത്തില് കണ്ട കുട്ടിച്ചാത്തനെ ഒരിക്കല് കൂടി കാണുവാനും ഉത്സാഹിച്ചെന്നിരിക്കും. 3D-യില് ആസ്വദിക്കാവുന്ന മറ്റൊരു മലയാള ചിത്രവും ഈ കാലയളവിലൊന്നും പുറത്തിറങ്ങിയില്ല എന്നതും കുട്ടിച്ചാത്തന് സിനിമകളുടെ ആവര്ത്തിച്ചുള്ള റിലീസിംഗിലും പണം കൊയ്യുവാന് നിര്മ്മാതാക്കളെ സഹായിച്ചു. എന്നാല് പുതിയ കാലഘട്ടത്തില് 3D ചിത്രങ്ങള് കൂടുതലായി വന്നു തുടങ്ങിയതോടെ ഈ ചിത്രത്തിന് പ്രസക്തി നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു. ചിത്രത്തിന്റെ പ്രധാന സവിശേഷതയായ ത്രിമാന അനുഭവം പോലും, ഇന്നിറങ്ങുന്ന 3D ചിത്രങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് പിന്നിലാണെന്ന് പറയേണ്ടി വരും. ഒരു പത്തു വര്ഷത്തിനു ശേഷം ഒരിക്കല് കൂടി ഈ ചിത്രം ഇതേ പോലെ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചില്ലറ മാറ്റങ്ങളും വരുത്തി പുറത്തിറക്കുവാന് നിര്മ്മാതാക്കള് ധൈര്യപ്പെടുമോ എന്നു സംശയമാണ്. ഒരുപക്ഷെ, മറ്റൊരു കുട്ടിച്ചാത്തന് ചിത്രം തന്നെ, ഇതിന്റെ രണ്ടാം ഭാഗമായോ മറ്റോ ഒരുക്കുകയാവും കൂടുതല് യുക്തിസഹം. അത്തരമൊന്നിനു വേണ്ടി നമുക്ക് കാത്തിരിക്കാം.






